پيم خوشه ئه مشه ويش به يادي جاران

ميشكم بروات بو دوورترين

ئه ستير ه ي ئاسمان  و تا كوبه يان پيكه و ه بين.

ئازيزم وه ره با به يادي جاران 

 له سه ر كانياوي سارد و فينكي دلمان دا

را ببورين  هه نگاو هه ل گرين و به ره و قه لا ي

 خو شه ويستيمان  كه

جوانتر و به رز تر له قه لاي ژوانه بروين

باش بزانه تو له هه مو ره نگدا نه وه كان بو من رووناكترين

 ره نگدانه وه يي

 ژينيت.....

ئازيزم وه ره  ده ست له ملي وشه كان و موسيقا كاني

 مه م و زينمان بكه ين

با هه مو شتي باشي ئه م دوونيا تايبه تي به خوماني

 بيت و به س.

گه يشتن به روشني هه تاو له من و

ده ر چوونه وه ي سنوو ره كان  له تو....

ده مه وي به تيشكي چاوه كانم بد بمه وه بو

سه ر زه ويني ئه فسانيه كه ي

پيشومان ئه و كاتانه يي كه باسي نويي  بوني

عه شق مان بو كه چلون  به نيگاكانمان كانياويكمان ئه

خروشاندو دار و به رديش له ئاويي دلنياييمان

تيپه ر و تيكه لي خومانمان ئه كرد .

ئه گه ر باش به ده ورتا برواني ده زاني ئه م هه مو شتانه

به بو ني هه ست كردني تو و برينداريمان بو يه ك

بوه .ده خيرا كه كات و زه مه ن هه يشتا

له  جيگايي خوي ويستايه بيره وه ريه كانمان  ريگاي خوي دو زيه ته وه

كه چلون پيش بروات و وشك نه بيت  و نه ويستيت كه.....تويي كه م دايه

وه كو سالاني رابردوو ئه سپي عه شقه كه ت بتازيني وته ك سواريكي  گورج

بيت و تاكو گه يشتن به ئاواته ماندووه كانمان له ئه و په ري سنوو ره كاندا

دا به زي و به ره و ئا سوييكي زور روون بروين.

                                      بوسه یه داغی بنه برداغ جای جان من

ئیبلیس شه یتان له حنه ت لی کریاگ

که س خوش لی  نه هاتگ

ده سم پی ت بگه یت ئه وخنکینم

                          ئه وسوزینم

                           ئه وکوژنم

جنجنت ئه که م

                     خوینت بخوم ئوخه ی ناکه م

ئه وتوپینم هه روه ک سه گ 

               ئه ی غه ریبی ئه ی ته نیایی ئه ی جیایی

دردیارخاکستری

پرازسیاه

پرازریا

          چه زیبا دوستت دارم ای زیبا

غربتستان شهرغمها

له شاروچکه ی غه ریبیما

له ته نیائیم

              له خه فه تما

                             چه زیبا میخوانمت

                                       میخواهمت ای زیبا

له هه ناسه م له شیعرما

                له ئا ریس وله یادما

                                        له چاوگه لما

چه زیبا می  سرایمت  

                            دوستت دارم ای زیبا

غربت نامه

دراین غربت زندگیم شب است وخواب نوشین شبانه

                                         بسان مردگانم کرده

پرستوی مهاجرخیال

پرزنان به دنبال آشیان

                           کوههای آینده نامعلوم رادرمی نوردد

به همه جاسرک می کشد

                                         بیخبر بی هدف بیهوده

چه نی تاله ئه م خه وه

چه نی ره شه ئه م شه وه

تف له ئه موله حنه ت له و

                                  تال تاله ناحه زه

                                                      که ی زینگانیه

زندگی مرگ است و

غریبی وته نیایی ئیزرائیلن

ملوزمیان گرتگه گیانم بکیشن

وه لی خه یالو ته نیام نایلی

                                   چاوه روانی توتام غریبی له بیر ئه واته وه

                                                        ئه ی نازاره که ی غریبیم

چوگدایان ژنده پوش وسیه چرده

به سراغ دل آواره به هه ردرزنم

                    به هیچ هم رسم

وه لی روژی دام له درگای دل که نیشکی

له ودیو قاوی کردکیه:

وتم :کوریکم بی نیشان

                            به شوین دلی ویلا ویلم

بمکاته دلداربوم بیته ژوان

ئه ویچ درگاکه ی کرده وه

ئاله وروژه وبوم به شاعیر

ئیسته هه رچی ئه که م

ریگه ی هاتنه ده ره وه م نیه

ئه ویچ له دل ده رم ناکات

                                غریبی تاله

غربت جای انتظارنیست

هات ونه هاته ریگادوروبه لافره س

                                              هاتنه وه م شایه ت بو نه وی

وه لی ئه گه رهات وروژي هاتمه وه بولات

تواودنیات بوئه که مه گول خوتیچ ئه که مه شای گول گه ل

ئه یژم به هه رچی بولبوله شیت وشیدات بن هه ربوتوبچریکنن

ئه یژم به سال هه ربه هاربی

هه رچوارده ورت باران بی

                       وشه وشنه وکانی

                                       نوروزچوپی گورانی

زوانم لال

ئه گه ریچ نه هاتمه وه.....

بازعاجزشداین قلم

احساس فرتوت است وپیر

توانای گفتنم نیست

شاعیریکم شیعرنازانم

له م دنیا ته نیا که نیشکیکم خوش گه ره ک

ئه ویچ ناتوانم شیعری بوبیژم

                                 عه جه ب ده ردیکه ده ردی غه ریبی

هه رچه ند ئه زانم بوهاتنه وه م

                                       دختری هم منتظر

                                      چشم به راه وعاشق

کنارپنجره داستانها می سراید

ازعشق برای شمعدانی

                              که تاشایدبیایدآنکه

شب رامهتابی وروزرابهاری می کند

وه کشیت خوه م ناگرم

                            ئوقره م لی بریاگه

                                                    چماوه خت ته کماشه ریه

                                                                                  ئه یژم بچووه لی ناچی

داخوم که ی بی کوتایی بی ئینتزار

                                  انتظارجان مایه وصال است

ئه گه رهاتمه وه هه مدواره ئه یژمه وه

               شیعریکت بوئه نوسم

دریژترله قژگه لو

زه ریفترله چاوگه لو

شیرینترله ماچ ده مو                            که یوان ره نجبه ر(ئاریز)

هوریبواره دل ته نگه که

که نیشکه دل شکیاگه که

خه فه ت مه خوه

به غه ریبیم ره حمی بکه

بکه نه

تاکه نینوله ئاسمان روحی عه شقم چه خماخه کاوداکاته بارانی

به شکه م دواره گیان بگریته وه ئه وینه که م

هه مدواره سه رتاپاوبکه م به شیعر

یاهه رنه وی به گول

که نیشکه که

هودلداره ره ش پوشه که  

                                   که یوان ره نجبه ر

ته نیاوغه ریب

له چواررییانی گه ردوناراوستاوم

وه کوباوه ئاده م ته نیاله خاکیکی ره ش خولقاوم

به هه شتی خوام له به رحه وافری داوه به لام حه وا.....

له دواژوانگه ی به رجه نه تی چاوه کانیا

سیوی کالی دلی بردم

روی وئیترنه هاته وه!

ئیستاته نیا ته نیاته نیا

 له به رترس وله به رشرمم دمادم هه تادوینی که نه متوانی دلم ده م

بلا ئه مروله هیجرانت نه سوتیم ئه گه رهاتوسبه ی هاتی دلم ده م

ده لین پیم که عبه یک ناوعه ره ب هه س

که سالی جاری یادی وه ی ده که ن به س

منی گه وری له خوادورروژی سه دجار

له ده وری قیبله که ی چاوتا توا ف مه س

له دوریت چاوه که م هه رسینه بوتو

هه ناسه م پرگروهه رتینه بوتو

که وا تاوی له دیدارت له بومن

دل وعومروته واوئه م ژینه بوتو

جارجاروازانم

 چون ده س هه ژارگیرئه کا له نان

هه روایچه دلم به ن بوگه له تودلم داگه تو

جارجاروازانم

ئه وگوله سوره کانی که ژوکو

گورانی ئه یژن هه ربومن وتو

جارجاروازانم 

خوشتم گه ره که به قه وئاویه ربه قه وچاوگه لم

به قه وشیعرگه ل دورودریژم نه توئه زانی نه خویچم  ئه یژم

جارجاروازانم

 رنگ چاوگه لت وه ک ره نگ ده ریا وه رنگ ئاسمان

 پره له ماسی سورو نیمه گیان هه ساره ی حه زومانگ پرخه رمان

جارجاروازانم

 دلم پیم ئه یژی وشه وشیعره که ت بکه به تارا بیکاته سه ری

به بهارنارنج بیکاته بری به شکه م بزانی

           " ته می تاسه"کاک محمد خالد مه نسوری

روژو شه وانه بی وچان

به یادی یشمی چاوه که ت

دلم هه تا ئه چی له گو

ئه کا شیتم

به سوره رو

به ژان وسو!

نه که ی .نه که ی !"شنه ی دلم "

نه کا ببی به قاتلم

ئه وینه که م!

هه وینی ژین وتینه که م

به چاوه که ت

مه رو مه رو!

(روان اگر زتن رود بگورود

تو گل مرو.مرومرو!)

دیده م نیه له گه ل خوما

وه کو خه یاله.ده ربه ده ر

په پوله بیقراریکه

چلی نه ما

گولی نه بوونه یکاته سه ر!

هه بو هه بو.گولانی که

له" شاگول"م نیه خه به ر!

گولی دلی شیتوته که م

به ناوه که ت

"که نی"مه رو

مه رومه رو!

(دل ام اگر زبر رود

بگورود

توگل مرو

مرو مرو!)

له دل مه پرسه چ.نه چون

وینه ی گواره سه رنخوون

ده می نیه له تاسه تا

ته می له سه ر نه کاته سه ر

شه وی نیه به ناوی تو

نه کا فه غانی بی سه مه ر

"که نیکه " شوخه نازه که

به خاتری خوای ئه وین

"کنا"مه رو

مه رومه رو!

شه وانه رو

به داسی ره ش دره و ئه که م خه می ئه تو

هه موی ئه که م به باقه وو

دلم ئه بیته باقه کیش

جه فا به سه گولی "سنه"

وه فا که ده ی !ده شوره کچ

بسیه که نیش

به بونی پرچه نازه که ت

مه رو مه رو.مه رو مه رو

مگر بر آمد(خالید مه نسوری)

بی تو چه گویم شب چون سرآمد

مگر سرآمد؟!

ای نور دیده .تاخور برآمد

مگر برآمد؟!

درد جدایی .پیچیدبرجان

برجان مپیچد

کس را چنین اش

درد جدایی!چون ات بگویم دود سیاه غم ات چه گونه

روزم سیه کرد ؟!

بر گل نشیند .هه رکوچون اینم

برگل نشانید

ای گل برسروبرت نشیند

نفرین کردن نشاید تورا من

کی می توانم ؟!

دل بر نگیرم ازمهرت ای جان

صدنیشم زنی .از خارمژگان

توجان منی !

آرام جسم وروان منی

((درد عشق تو درد بی درمان ))

من مست می جام لبانت

ای ساقی من

لب بر لبم نه

من خیره بر آن چشم فسونگر !در آرزوی یک دم وفایت

عمرم سرآمد !((راه وصل توراه پر آسیب))

توفان قهرت

ریشه کنم کرد

خاک سیاهم بردیده ودل !

مارش بنامم یا خشم تندر ؟

دردش بخوانم

یا هرچه بدتر؟

هرچه بگویم .کم اش گفته ام

ای نازوخشم ات

بار گرانم !

دانامرکی بوم  کلپه وبلیسه ی

کوره ی ده روونم!

دووکه ل گراوی هه ناسه ی خوه زگام

هیوامی خنکان !

قرپه ی خورپه ی دل

قرچه ی پیشه ی گیان

کوشتمی به خوا !

هه رتاوی جوری .حال حاله .حالم

گاشیت گابی هوش

گاهی وه ک قیژه

پرجوش وخروش!

که س تر وینه من

له بوول ماته م نه خولوپیته وه !

نفرینوناکه م

پاییز نه یگه زی .به هارعومرو

ئه ی به هاره که م

گه رچی منو گه ست

نفرینو ناکه م

چه خوشی دنیاس

مواره کو بی!

"ای الاهه "

عزیز من مرا

بر گردن از مهرت

یکی بند است

که از جان اش تنیده تارها سرپنجه شوقم

به سان حلقه ی کورا

نشان از بردگی باشد

تورامن بنده ام ای جان !

تورا من برده ام ای گل

عزیز من !بر آن عهدم

که گردن جزبرای تو

به پای توکژومژمی نگردانم

که کرنوش جز به پای حضرت عشق ات

حرامم باد ای زیبا!

به گوش من صدایی جز صدای آشنای آن

پری آسا

چوپژواکی است .سرگردان

که چون بر صخره ی جانم

بکوبد بال

فرو افتد به خاک سرد ناکامی !!

تورامن ای

الاهه .ای سراپااوج زیبایی

پرستش می کنم آری

که شایانی

که زیبنده

برازنده !

تورا من درکویر خشک جان فرسا

سراب نابه کامی ها

چون آن(کانی شفا)پاک و

شفابخش ات

همی دانم !

تو آبی آب هستی ده !

عزیز من

غمی کش توبه دل داری

به جان اش من خریدارم!

بگوتا آن غم ناکس

سیه چادر

به پادارد

میان سینه ی تنگم

به دل خواهم

به جان خواهم

غم تو میهمان جاودان سینه ام باشد!

توراچون گل

توراچون تو

تورا خندان

تهی ازغم

به جان مشتاق مشتاق ام

عزیز من مرا بر دل نشان از داغ سوگندیست

که مهراش کرده ام باپنجه ی ایمان

زخون خود

که از توبرنگیرم هم

به دیگرکس

نه بندم رشته ی مهری

عزیزمن!

توازپیمان وسوگندات

نسیمی در گذر داری

نسیمی در نظر داری

زبانم لال

نسیم است این

گهی هست و

دگر گه نیست!

خداوندا!!

نسیم اش خاره سنگی کن !خداوندا!!....

                                     کورته یک له شیعره کانی له تیف هه لمه ت

ژنراله کان سرگرمی پیلانی داگیر کردنی ولاتانن

           ژنرالان هه مو زه وی داگیرکه ن به شیان ناکات

                                من چاو چنوک نیم دلی کچیکم به سه

با ئارمسترانگ

مانگی ئاسمان داگیر کات

      من مانگی خنده توم به سه

میشه نگ

گله ییمان لی ده کات

ده لی :

ئه ی مروف

ئیوه خوا فیری دروستکردنی ماچی کردوون

شه رم ناکه ن

هه نگوینی منده دزن..!

باو ته ناف هه میشه شه ریانه

  ره نگه له سه ر دابه شکردنی جلی ژنانه بی!

دره خت هه زار ده ستی هه یه

به لام نایکاته ملی

هیچ ده زگیرانی !باشه ئیتر ده ستی بو چیه ؟

عاشقان نیشتمانیان ناوی نیشتمان هه ر نه شبوایه

عاشقان باوشی یه کتریان

بوخویان ئه کرد به نیشتمان!

عاشقان زمانیان ناوی

ئه گه ر زمانیش هه ر نه شبوایه

عاشقان به موسیقای ماچ له گه ل یه کدی دا ده دوان!

برینی ریگای هه زار مه یلی عه شق

له ماچیکه وه ده ست پی ده کات!

ئه ی مروف

تفه نگت بوچیه

به چه پگی گول جیهان ئه که ی به هاوری خوت

در سکوت معبد هوس

خفته ام کنار

پیکر تو بیقرار

جای بوسه های من

بروی شانه هات

همچو جای نیش

آتشین مار(فروغ فرخزاد)

بیده نگی که فرم خوشده وی

نه ک بیده نگی شاعیر

گورانی ئاوم خوش ئه وی نه ک گورانی ته ور

ده رمانخانه هه مو جوره ده رمانیک ده فروشی

ئه وه بوچی

کچه جوانه ده رمانکه ره کان نافروشی...!

له شت مزگه وتیکه

ده مه وی نویژی عه شقی

تیدا بکه م!

تالی له پرچتم بده ری

شه ویکی دریژ

به سر ئه م شاره دا شورده که مه وه..

مه مکه کانتم بده ری

دووچیای نوی

له جوگرافیای زه وی دا

دروست ده که م..

من مالم بوچیه

له درزی وشه یکدا

جیم ده بیته وه

من ئاسمانم بوچیه

چاوی کچیک

ئه ستیره م پی ده به خشی

من ئاینم بوچیه

ده رویشی خوشه ویستیم

موشه کی ئه وینت

شاری دلی ویران کردووم

ئه وه بو ریکخراوی خیرخواز :

مانگی سوری ئیسلامی

خاچی سور

کرای کرو

ئاودانکردنه وه ی ئه م شاره ویرانه

ناگریته ئه ستوی خوی ..!

حه ز ئه که م ببم به تابوتیک

له مزگه وته که ی نزیک مالتان

ئای ده ترسم که مردی

له مندا نه تبن

بو گورستان

به ره به یان هیچ شتیک

له بینینی ئه وکریکارانه ی

ناهه موارتر نیه

که به ندیخانه

دروست ده که ن (سلاح فایق)

خوای مه زن

داوا له مروف ده کات

هیمن بی

که چی خوی سه دان هه زار ساله

شمشیر له شیتان تیژ ئه کات

عاشقان نیشتمانیان ناوی نیشتمان هه ر نه شبوایه

عاشقان باوشی یه کتریان

بوخویان ئه کرد به نیشتمان!

له سه ر گوه يژه با قه له مه كه ي فراندم

كه دوزيمه وه و پيم نووسي

پول پول فرين وشه كانم

ازده ي مانگ بوو

سيروان قه له مه كه ي بردم

وه ختي گرتمه وه و پيم نووسي

يه كه يه كه بوون به ماسي شيعره كانم

شازده ي مانگ بوو

ئاخ شازده ي مانگ

كه شاره زوور قه له مه كي له وهر گرتم

كاتي دايمه وه

بنوسم ؛

وهك هه له بجه وشك ببون په نجه كانم

                                              مشغولی نه فه س گرتنی موشکین نه فه سیکم

له م حوجره .له به ر په نچره .کوتوم و ده خوینم

                                           بی عینی ده لیی بولبولی گوشه ی قه فه سیکم

شه‌وی یه‌لدایه‌ یا ده‌یجووره‌ ئه‌مشه‌و
که‌ دیده‌م دوور له‌ تۆ بێ‌نووره‌ ئه‌مشه‌و؟!

روژو شه وانه بی وچان

به یادی یشمی چاوه که ت

دلم هه تا ئه چی له گو

ئه کا شیتم

به سوره رو

به ژان وسو!

نه که ی .نه که ی !"شنه ی دلم "

نه کا ببی به قاتلم

ئه وینه که م!

هه وینی ژین وتینه که م

به چاوه که ت

مه رو مه رو!

(روان اگر زتن رود بگورود

تو گل مرو.مرومرو!)

دیده م نیه له گه ل خوما

وه کو خه یاله.ده ربه ده ر

په پوله بیقراریکه

چلی نه ما

گولی نه بوونه یکاته سه ر!

هه بو هه بو.گولانی که

له" شاگول"م نیه خه به ر!

گولی دلی شیتوته که م

به ناوه که ت

"که نی"مه رو

مه رومه رو!

(دل ام اگر زبر رود

بگورود

توگل مرو

مرو مرو!)

له دل مه پرسه چ.نه چون

وینه ی گواره سه رنخوون

ده می نیه له تاسه تا

ته می له سه ر نه کاته سه ر

شه وی نیه به ناوی تو

نه کا فه غانی بی سه مه ر

"که نیکه " شوخه نازه که

به خاتری خوای ئه وین

"کنا"مه رو

مه رومه رو!

شه وانه رو

به داسی ره ش دره و ئه که م خه می ئه تو

هه موی ئه که م به باقه وو

دلم ئه بیته باقه کیش

جه فا به سه گولی "سنه"

وه فا که ده ی !ده شوره کچ

بسیه که نیش

به بونی پرچه نازه که ت

مه رو مه رو.مه رو مه رو

بی تو چه گویم شب چون سرآمد

مگر سرآمد؟!

ای نور دیده .تاخور برآمد

مگر برآمد؟!

درد جدایی .پیچیدبرجان

برجان مپیچد

کس را چنین اش

درد جدایی!چون ات بگویم دود سیاه غم ات چه گونه

روزم سیه کرد ؟!

بر گل نشیند .هه رکوچون اینم

برگل نشانید

ای گل برسروبرت نشیند

نفرین کردن نشاید تورا من

کی می توانم ؟!

دل بر نگیرم ازمهرت ای جان

صدنیشم زنی .از خارمژگان

توجان منی !

آرام جسم وروان منی

((درد عشق تو درد بی درمان ))

من مست می جام لبانت

ای ساقی من

لب بر لبم نه

من خیره بر آن چشم فسونگر !در آرزوی یک دم وفایت

عمرم سرآمد !((راه وصل توراه پر آسیب))

توفان قهرت

ریشه کنم کرد

خاک سیاهم بردیده ودل !

مارش بنامم یا خشم تندر ؟

دردش بخوانم

یا هرچه بدتر؟

هرچه بگویم .کم اش گفته ام

ای نازوخشم ات

بار گرانم !

دانامرکی بوم  کلپه وبلیسه ی

کوره ی ده روونم!

دووکه ل گراوی هه ناسه ی خوه زگام

هیوامی خنکان !

قرپه ی خورپه ی دل

قرچه ی پیشه ی گیان

کوشتمی به خوا !

هه رتاوی جوری .حال حاله .حالم

گاشیت گابی هوش

گاهی وه ک قیژه

پرجوش وخروش!

که س تر وینه من

له بوول ماته م نه خولوپیته وه !

نفرینوناکه م

پاییز نه یگه زی .به هارعومرو

ئه ی به هاره که م

گه رچی منو گه ست

نفرینو ناکه م

چه خوشی دنیاس

مواره کو بی!

خالیدمنسوری

په یامی  من به گوی ی  ئه و  دولبه ره  نازداره  راناگا

نه‌سیــــم بێ سیـــم ده‌بینێ ، شل ده‌بێ ، به‌م كاره‌راناگا

گوتی ســـه‌یرت هــه‌بێ دووباره دێـــمه دیتـــنت ئه‌مما

له كـورتی‌دا تـــه‌مه‌ن ، وادیـــاره به‌و دیـداره رانـــاگا

وه‌كــوو پـــه‌روانـه ده‌وری لێ ده‌ده‌ن لاوانی خۆوڵاتی

گـوڵی ئـێره بـه ژوانی بـولـبولـــــی ئـــاواره رانـــاگا

نـه‌خــــۆش و ده‌رده‌دار و دڵ‌بـــرینـــدارم، پره‌ستارێك

به حــاڵی ئه‌م دڵــه پــڕژان و پــــڕ ئــــازاره رانــــاگا

ده‌كه‌ی ماچی ده‌م و لێوان ئه‌گه‌ر هــێز و گــورێكت بێ

ده‌نا جــوانێــك بـــه ده‌ردی ئـاشـــقی بێ‌چــــاره راناگا

هه‌تا كۆمتر ده‌بـێ پشتـم پتر هه‌ڵده‌كشــێ مـــینـــی‌ژۆپ

ئـــیتر ده‌ستــم به داوێنــی كـــچی ئــــه‌م شـــاره‌ راناگا

ده‌بێ بولبول له من فێر بێ غه‌زه‌ڵخوێنی، بـه‌ڵام چبكه‌م

گـــرفــتارم ، چـریكه‌م به‌و گـــوڵ و گـــــوڵزاره راناگا

چه ند ده ترسم

كه دێمه وه،

هه واڵێكی تاڵت پێ بێ.

چه ند ده ترسم،

كه باوه شت پێدا ده كه م،

بۆ نی نا مۆ یه كت لێ بێ.

چه ند ده ترسم،

كه دێمه وه،

گرامه ری زمانی چاو،

رێنووسی هێمات گۆ ڕابێ.

چه ند ده ترسم،

پله ی گه رمیی په نجه كانت

وه ك به جێم هێشت وا نه ما بێ.

له مه ش زێتر،

چه ند ده ترسم،كه سم!هاو ڕێم!

كه دێمه وه،

تۆ وه ك خۆت بیت،من بگۆ ڕێم!

عبدالله پشیو

خه وم نایه

به یان ئه نگووت وشه و رابورد ومن هیشتا خه وم نایه

ده خوینن بولبول وقومری. به بلام قاسپه ی که وم نایه

خه یال ده مباته جیژوانی شه وانی لاوه تی ئه مما

خرینگه ی بازنه و خرخال و به رمووری  ئه وم نایه    

 له‌ کاتی نوێژی شێوان بوو ، گه‌یشتم پێی وتم رۆژ باش

      به‌ غه‌مزه‌ و ره‌خنه‌وه‌ فه‌رمووی غروبه‌، نۆێژی شێوانه‌

     وتم گیانم فیدای گیانت که‌ رۆژی رووت له‌ من ده‌رکه‌وت